| Nine's profileThe Last JudgementPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
|||||||||||
|
November 13 ฟ้า ชอบสีฟ้าเพราะว่ามันสวย
ไม่มีเหตุผลอื่นใด
ถึงบางทีฟ้าหม่น ฟ้าหมอง
แต่สีฟ้าก็ยังน่ามองอยู่เหมือนเดิม
November 08 เรื่องนี้โดน ในอดีตกาลนานมาแล้ว เค้าว่ากันว่า
มนุษย์ทุกคนมีหัวใจด้วยกันจริงๆ แล้วทั้งหมดสองดวง แต่ยังมีเทวดาน้อยอยู่องค์หนึ่ง ซึ่งไม่รู้จักสิ่งที่เค้าเรียกว่า "หัวใจ" ด้วยความที่สงสัยว่าหัวใจนั้นมันเป็นอย่างไร เทวดาน้อยจึงได้ไปถามนางฟ้า ผู้ที่ดูแลทางเข้าออกของประตูสวรรค์ "ท่านนางฟ้าโปรดบอกข้าหัวใจคืออะไร ?"
"หัวใจ ก็คือ สิ่งบริสุทธิ์สวยงามที่สุดของมนุษย์ยังไงเล่า" "แล้วสิ่งที่เรียกมนุษย์อยู่แห่งใด ?"
"อยู่เบื้องล่าง ยังอีกฟากของประตูสวรรค์นี่ยังไงเล่า" "เปิดประตูให้ข้าไปชมหัวใจของมนุษย์ได้มั้ยนางฟ้า ?"
"มิได้หรอก มันผิดกฎของสวรรค์ เจ้ากลับไปซะเถอะ แค่เจ้ามาสนทนากับข้าก็ผิดมากเท่าใดแล้ว เจ้ารู้ตัวมั้ยเจ้าเทวดาน้อย" เทวนาน้อยทำทีว่าหันหลังกลับไป
แต่ด้วยความที่อยากได้หัวใจ มาครอบครองไว้เป็นของตน จึงดึงคันศรธนูออกมา แล้วยิงไปที่นางฟ้าผู้รักษาประตูสวรรค์ หวังจะให้นางฟ้านั้นสลบไป ในชั่วข้ามคืนนั้นเองเทวดาน้อยแอบเปิดประตูสวรรค์
แล้วบินไปยังโลกมนุษย์
กลางดึกของคืนนี้ เป็นคืนที่เงียบสงบ มนุษย์ทุกคนต่างหลับกันหมดแล้ว
เทวดาน้อยจึงแอบบินเข้าไปในบ้านของมนุษย์ทุกคน แล้วไปเอาสิ่งที่เรียกว่า "หัวใจ" ของทุกคนบนโลกมนุษย์มาคนละหนึ่งดวง แล้วนำลอยขึ้นไปบนสวรรค์ หวังจะขโมยกลับไปเป็นของตน แต่ระหว่างที่เทวดาน้อยกำลังกลับเข้าไป
ปากทางของประตูสวรรค์ ได้มีนางฟ้าและเทวดาแห่งความรักยืนกั้นอยู่ เทวดาน้อยเห็นดังนั้นจึงบินหนี
แต่นางฟ้าองค์หนึ่งได้บินตาม เพื่อมาแย่ง "หัวใจ" ของมนุษย์ทั้งหมดมาไว้ เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อหัวใจทั้งหมดได้เกิดกระจายออก แล้วร่วงโปรยปรายไปยังบนโลกมนุษย์ และได้เกิดการสลับสับเปลี่ยน เจ้าของ "หัวใจ"กันในค่ำคืนนั้นเอง เทวดาน้อยถูกลงโทษ ด้วยการเป็นเด็กตลอดกาล
และเปลี่ยนชื่อเป็น "กามเทพ" ให้อยู่บนโลกมนุษย์ เพื่อตามหา "หัวใจ" สองดวงของมนุษย์ ที่ไปอยู่กับใครอีกดวงหนึ่ง ให้มาพบกันตลอดไป ตอนนี้"หัวใจ"ของคุณอีกดวงหนึ่ง
ก็คงอาจจะอยู่กับใครบนโลกใบนี้ก็เป็นได้ อย่ารอให้ "กามเทพ" เป็น คนหา "หัวใจ" ให้คุณ ถึงเวลาแล้วที่คุณจะต้องตามหา "หัวใจ" ของคุณคืนมา และเมื่อคุณได้มันคืนมาแล้ว จงดูแล "หัวใจ" คุณให้ดี อย่าได้ปล่อยให้ "หัวใจ" มันจากคุณไปอีก เพราะคุณอาจจะไม่มีวันเจอ "หัวใจ" อีกดวง ที่แท้จริง ของคุณตลอดชีวิตหรือชั่วชีวิตก็เป็นได้ . . . งงดี...ถ้าที่ตัวเรามีหัวใจดวงหนึ่งเป็นของเรา อีกดวงไม่ใช่
แล้วถ้าเจอหัวใจอีกดวงของเราที่คนหนึ่ง
แต่อีกดวงที่เรามีแต่ไม่ใช่ของเราเป็นของอีกคนหนึ่ง
จะเป็นยังไงกัน
เอาเป็นว่าอ่านเพลินๆ ผ่านๆ ก็ดีเหมือนกัน November 05 เข้ากรุงอีกครา เพราะภาระหนี้สินก้อนใหญ่ที่ต้องผ่อนใช้อีกหลายปี
เพราะติดใจกับชีวิตท่ามกลางแสงสีของเมืองกรุง
เพราะเปิดเทอมแล้วต้องกลับมามุ่งมั่นตั้งใจเรียน
เพราะอยากเฮฮากับเหล่ามิตรสหายทั้งชายและหญิง
เพราะอยู่นิ่งอยู่ว่างนานๆทางบ้านเริ่มไม่ยินดี
เพราะอยากมีโอกาสเจอกันมากกว่านี้
..............
จึงตัดสินใจกลับมาใช้ชีวิตเมืองกรุงอีกครา
November 04 ชีวิตเท่ๆ ใครบางคนเคยพูดไว้ว่าเราเลือกทางเดินของชีวิตได้
ถ้าเป็นได้แบบนั้นจริง อยากให้ชีวิตเป็นแบบไหน
อยากมีเงินทองมากมาย อยากเป็นคนเด่นดัง
หรือสารพัดอยากเพื่อสนองความต้องการของตัวเอง
จะมีสักกี่คนที่อยากใช้ชีวิตของตนเองเพื่อทำประโยชน์แก่ผู้อื่น
และยังมีชีวิตของตัวเองที่มีความสุข
นักวิชาการสื่อสารมวลชนท่านหนึ่งกล่าวไว้ว่า
อุดมการณ์เป็นส่วนที่เพิ่มมาในชีวิต
เราไม่กินมันเราก็ยังคงมีชีวิตอยู่ได้
แต่ถึงอย่างไรท่านก็ยังเลือกที่จะกินมัน
เคยมีความคิดหลายอย่างที่อยากจะทำ
เคยอยากไปสอนหนังสือเด็กบนดอย
เคยอยากไปอ่านหนังสืออัดเทปให้คนที่ตาบอดฟัง
แต่ถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้ทำอะไรเลย
การมีชีวิตอยู่ในสังคมนี้ อิสระถูกตีกรอบด้วยเงินเท่านั้นหรือ
น่านับถือบุคคลที่สามารถหลุดพ้นจากข้อจำกัดนี้ได้
ถึงจะไม่ใช่ทั้งชีวิต แต่อย่างน้อยเขาเหล่านั้นทำได้
หมอล็อต สัตวแพทย์สัตว์ป่าคนเดียวของประเทศ
ยอมรับเงินเดือนอันน้อยนิดของข้าราชการ
ภาระหนี้สินที่เกิดจากค่ายารักษาสัตว์
รวมถึงเวลาส่วนตัวที่ต้องพร้อมอยู่เสมอที่จะเข้าป่า
หากได้รับแจ้งว่ามีสัตว์ป่าบาดเจ็บ
เพียงเพื่อช่วยเหลือสัตว์ป่าโชคร้าย
ไม่น่าเชื่อว่าประเทศนี้มีคนไม่น้อยที่รักสัตว์
และทุ่มเทเวลาเพื่อเรียนรู้การดูแลรักษาสัตว์
แต่กลับมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่อุทิศตัวมารักษาสัตว์
สัตว์ที่ไม่มีเจ้าของร่ำรวย ถ้าจะให้ถูกคือมันไม่มีเจ้าของ
ไม่มีเจ้าของที่จะพามันไปรักษาเวลาเจ็บป่วย
แต่ถึงที่สุดแล้วหมอล็อตก็พร้อมที่จะเลิกอาชีพนี้ได้
หากว่าครอบครัวต้องการความช่วยเหลือด้านการเงิน
ช่างเป็นอุดมการณ์ที่เหมาะกับสังคมยุคนี้เสียจริง
ต้องใช้ความกล้าขนาดไหนกันที่จะใช้ชีวิตแบบนี้ได้
มองย้อนมาดูตัวเองแล้วน่าละอายใจ
ตั้งแต่เด็กจนจบปริญญาตรีเรียนโรงเรียนรัฐมาตลอด
ค่าเทอมที่ไม่แพงก็มาจากเงินภาษีประชาชนทั้งประเทศ
แต่ยังไม่ได้ให้อะไรคืนแก่คนเหล่านั้นบ้างเลย
ตอนนี้ได้แต่อดทนอยู่กับระบบทุนนิยมบูชาเงิน
รอเวลาความรู้สั่งสมมากพอที่จะออกสู่โลกกว้าง
ได้ไปสอนหนังสือให้ลูกหลานคนเสียภาษี
ได้ทำงานวิจัยอย่างที่อยากทำ
คงจะเป็นประโยชน์กับประเทศบ้างตามสมควร
และคงได้ชีวิตเท่ๆ แบบของตัวเองเสียที
November 03 งงงงแพ้ยา ดื้อยา
ช่วงนี้ไม่อยากกินยา
ป่วยไข้ยังไงก็ไม่กิน
กลืนไม่เข้า คายไม่ออก
เบื่อยา ต้องกินยาเบื่อ
เพ้อเจ้อแต่เป็นจริง
ไม่ไหว ไม่ทน ไม่เอา
แต่ไม่เข็ด
หมายเหตุ ท่านแพ้ยาอะไรโปรดบอก
The Last JudgementLa revolución no se lleva en los labios para vivir de ella, se lleva en el corazón para morir por ella. |
|
|||||||||
|
|
